Poród po terminie

Większość kobiet rodzi dzieci pomiędzy 37 a 42 tygodniem ciąży. Nie należy się niepokoić, gdy dziecko nie spieszy się z przyjściem na świat. Dopiero jak ciąża ukończy 42 tydzień, lekarze nazywają ją ciążą przenoszoną i zaczynają działać. Najczęstszą przyczyną porodu po terminie jest błędnie wyznaczona jego data. Kobieta nie powinna się niepokoić, jeśli poród nastąpił 8-10 dni przed lub po wyznaczonym przez lekarza terminie. Jest to całkowicie normalne. Moment porodu wskazany przez lekarza jest zwykle szacunkowy.

Oznacza to, że dziecko przychodzi na świat wcale nie po terminie, ale we właściwym momencie. Jeśli ciąża kobiety przedłużyła się już raz, istnieje większe prawdopodobieństwo, że powtórzy się to przy kolejnej.

Jak naturalnie przyspieszyć poród

Poród można przyspieszyć stosując różne techniki, niekoniecznie medyczne. Należą do nich:
stymulacja brodawek sutkowych – ich pobieranie może pod koniec ciąży uaktywnić wydzielanie oksytocyny przez organizm:

• seks w ciąży – nasienie mężczyzny zawiera prostaglandyny, które w połączeniu z odpowiednim hormonem wydzielanym przez organizm kobiety może pobudzić czynność skurczową macicy.
• ruch – może to być spacer czy nawet wchodzenie po schodach zamiast jeżdżenia windą.
• wypicie łyżeczki oleju rycynowego – perystaltyka jelit będzie wtedy bardziej wzmożona, a opróżnienie dolnego odcinka przewodu pokarmowego umożliwi przesunięcie główki dziecka ku dołowi. Olej rycynowy zmiękcza także szyjkę macicy.

Możliwe komplikacje

Jeśli poród nie odbył się do 42 tygodnia ciąży, rośnie ryzyko wystąpienia zagrożenia zdrowia matki i dziecka. Gdy dziecko przebywa długo w brzuchu matki, łożysko może przestać pracować tak efektywnie jak dotychczas. Może to wpłynąć ilość składników odżywczych i tlenu, jakie dziecko otrzymuje. Podczas gdy dziecko nadal rośnie, może zmniejszyć się ilość płynu owodniowego wokół niego.

Dziecko narażone jest w takiej sytuacji na:

• wystąpienie wad spowodowanymi niewydolnością łożyska, noworodek ma wtedy długie paznokcie i włosy, chude i długie ciało oraz pomarszczoną skórę,
• aspirację smółki – gdy dziecko wydala smółkę do zmniejszonej ilości wód płodowych, dochodzi do jej wdychania przez dziecko. Może to spowodować zapalenie płuc u dziecka,
• makrosomię – dziecko staje się zbyt duże, by poród odbył się przez kanał rodny,
• śmierć płodu – w łonie matki może dojść do śmierci dziecka, a ryzyko jej wystąpienia wzrasta z tygodnia na tydzień.

Niebezpieczeństwo dla matki

• wyższe ryzyko wystąpienia urazów podczas porodu,
• wyższe ryzyko przeprowadzenia cesarskiego cięcia.

Wszystko pod kontrolą

Gdy ciążą będzie trwała 41 tygodni, lekarz może przeprowadzić badania, które pozwolą dokładnie ocenić stan dziecka. Może to zrobić wykonując KTG, które pozwoli sprawdzić czynność serca dziecka, oraz USG w ciąży – lekarz oceni dojrzałość łożyska, stan dziecka, ilość płynu owodniowego, przepływ krwi. Jeżeli te badania wykażą, że dziecko jest aktywne i zdrowe, a objętość płynu owodniowego jest w normalne, nie będzie zagrożenia zdrowia matki i dziecka, kobieta może wrócić do domu. Powinna wtedy zgłaszać się do szpitala na regularne na badanie KTG i samodzielnie liczyć ruchy płodu.

Po 14 dniach po wyznaczanym terminie porodu kobieta powinna znaleźć się na oddziale patologii ciąży, gdzie będzie poddawana obserwacji i kolejnym testom. Jeśli lekarz zdecyduje czy wywołać poród (odbyłby się siłami natury po podaniu leków), czy wykonać cesarskie ciecie.

Ciąża - poród

Gdy zdecyduje się na to pierwsze rozwiązanie, kobieta otrzymuje oksytocynę (naturalny hormon powodujący skurcze macicy) w kroplówce. Stymuluje ona szyjkę macicy do otwierania się. Czasami w tym celu podawane są także inne leki. Niekiedy udrażnia się ja mechanicznie. Ostatecznym sposobem jest przebicie pęcherza płodowego i uwolnienie wód płodowych. Poród jest cały czas monitorowany, tak by na dziecko przyszło na świat zdrowe.

Cesarskie ciecie przeprowadza się w momencie, gdy dziecko jest w dobry stanie, ale pojawiły się przesłanki, które wymuszają jej zakończenie w taki sposób, np. wystąpiła niewydolność łożyska.
Poród nie powinien być wywoływany bez wyraźnego wskazania. Jeśli dojdzie do tego, gdy szyjka nie jest jeszcze przygotowana, wzrasta potrzeba przeprowadzenia porodu zabiegowego lub cesarskiego cięcia. Kobieta silniej odczuwa skurcze macicy, które wywołane zostały przez oksytocynę, są bardziej bolesne.


Bibliografia

Florjański J. (red.), 80 przypadków ginekologiczno-położniczych, Urban & Partner, Wrocław 2007, ISBN 83-60290-31-6
Iwanowicz-Paulus G. (red.), Prowadzenie porodu, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-4081-4
Słomko Z. Ginekologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3153-9
Kaleta M. (red.), Podstawy położnictwa. Najważniejsze zagadnienia, Urban & Partner, Wrocław 2011, ISBN 978-83-7609-254-6